मामाचा गाव

उन्हायाच्या सुट्टीची
वाट पाहे सारे ।
मोजले जाओ आमी
मामाच्या गावाचे तारे ।

झुक झुक गाडीची
मजाच लय न्यारी ।
झाडा मांग झाड धावे
कवतिक वाटे भारी ।

रोजच होये पाहुनचार
आंब्याच्या रसाचा ।
मस्ती गोंधय मज्जा वाटे
खेल चाले चांदण्या मोजाचा ।

आजूनबी आठवते मले
थे लहानपणचे दिस ।
सारंच सरल आता
जीवनाचा झाला कीस ।
Sanjay R.

Advertisements

वर्हाडी संमेलन

सांगू नका कोणी मले
कायच्या काई ।
जाच मले अकोल्याले
आता हाये घाई ।

वर्हाडी संमेलनाचा
हाये मोठा थाट ।
जोरात चालली तय्यारी
पाहत हावो वाट ।

एकोनतीस येते कवा
दिस रायलो मोजून ।
सारेच येतीन तेथ
सजून आन धजून ।

चाल बाबू बिगि बिगी
आटप सारे काम ।
तारीख आली जवळ
करू नको आराम ।
Sanjay R.

डोळ्याचा पाझर

पोरगी माई बापु
हाये मायेचा सागर ।
समजलाच नाई मले
झाली कवा डगर ।

आजूनबी वाटते मले
लहानशीच थे हाये ।
दिसच किती झाले
नर्सरीत थे जाये ।

दिसा मागून दिस गेले
म्हणते मोठी मी झाली ।
कुकुलं न्हायी बाळ
तुमच्या खांद्यावरी आली ।

हट्टी भाय लहानपनी
कोपऱ्यात जाऊन बसे
पायजे थे भेटलं का
लय खुदू खुदू हासे ।

चिव चिव आवाज तिचा
घर भर चाले ।
पैंजण पायातले तिच्या
कसे झुन झुंन वाजे ।

मोठी झाली आता थे
शांत स्वभाव न मन मायाळू ।
आपलंस साऱ्यायले करणारी
हाये थोडीशी लाजाळू ।

लय मेहनती पर अभ्यासू
मोठ्ठं व्हायचे स्वप्न तिचे ।
सगळंच चांगला भेटलं मुन
उपकार मानते देवाचे ।

मायबापाची बी लाडी थेच
नसली थे का उदासी येते ।
उद्या कसं होईन चा इचार
डोळ्यायले मंग पाझर देते ।
Sanjay R.

” धुळ बिलगली मातीशी “

बदलले नक्षत्र आता
उन म्हणु की पाउस ।
घामाने भिजला देह
सरीत तु नको न्हाउस ।

गरजतात नभ आकाशी
वैर का कुणाचे सुर्याशी ।
धाप लागली धरेला
धुळ बिलगली मातीशी ।

दरवळला गंध मातीचा
पिवळी पाने झाली वेडी ।
तांडव करील सुर्य परतुन
होतील झाडं काडी काडी ।
Sanjay R.

” सुर्याला ताप का आला “

सहजच मनात
विचार आला
सुर्याला इतका
का ताप आला ।

चटचटतं अंग
नि घामाच्या धारा ।
गेला कुठे असेल
थंड गार वारा ।

झाडांचीही पानं
गळुन दुर गेली ।
छोटी छोटी रोपटी
केव्हाच मरुन गेली ।

नद्या नाले विहीरी
सुकुन कोरडे झाले ।
व्याकुळ झाले सारे
गळे सुकुन गेले ।

थेंब थेंब पाणी
मृगजळ झाले ।
डोळ्यातले अश्रु
रुसुन आज गेले ।
Sanjay R.

” नभाचा साज “

झाले अधिर मन माझे
लागले वेध मनास माझ्या ।
शोधतो मी मलाच आता
अंतरात काय सांग तुझ्या ।

उडुन गेले ढग सारे
निरभ्र झाले आकाश आज ।
वाढली धग सुर्याची
लोपला त्या नभाचा साज ।

हिरवळ सरली पानही गळले
सळसळ वारा नाही किनारा ।
अंधार रात्री दुर आकाशी
शोधतो मीच तुटता तारा ।
Sanjay R.

” लेक माही लाडाची “

असा कसा रे तु मानसा
नकु वाटे तुले लेक लाडाची ।

करु नकु रे असा फरक
देइन तुले थेच सावली झाडाची ।

गर्भामंदीच का करतो तिचा तु अंत
अशानं कसा रे होशीन तु निवांत ।

जलमा आंदिच धाडतो तु तिले
का होशिन रे तु असा मनानं शांत ।

भेद पोरा पोरीचा काउन करतं
सांग लावन कोन माया तुयाशी ।

आसवं पुसाले येयीन बापु थेच
रडनबी थेच घेउन तुले मंग उशाशी ।

नोको लोटु रे असा दुर तिले
हाये थेच एकली मुरती प्रेमाची ।

लाव थोडासाक जिव तिले
होइन जिवनाची तुया पुरती ।
Sanjay R.