” अंबा तु जगदंबा “

तूच दुर्गा तू पार्वती

देवी तू तर आदी शक्ती ।

तूच ब्रम्हांड तुच सृष्टी 

चरा चरात या तुझीच शक्ती ।

तुच माता तुच भक्ती

तुच आहेस शिवाची शक्ती ।

शांती रुपेण तु कधी काली

दुष्ट नाशीणी देसी मुक्ती ।

ज्ञान विद्या तु आहे भगवती

तुझीच गाथा तुज पुजिती ।

अंबा तु जगदंबाही तु 

जगत जननी आहेस विधाती ।

भक्ती शक्ती तु  आदि माया

चरणी तुझिया अर्पितो काया ।

Sanjay R.

Advertisements

” माणुसकी “

माणसांनीच लावायचं 

माणसाचं झाड ।

माणसांनीच माणसांना 

म्हणायचं ते  पाड ।

कशाला हवेत

फाजिल असले लाड ।

उपटुन टाका दुनिया सारी 

आली अंगात राक्षसी धाड ।

सरली माणुसकी उरला 

दगडांचा नुसता पहाड ।

भावनांचा ओलावा

कुठे उरला काही  ।

रक्तपात व्याभीचार

पसरला दिशा दाही ।

नाती गोती सारेच सरले

पैसाच आता सर्व काही ।

Sanjay R.

कोन पराया 

यादमे उनके वह

आज खुब रोया ।

कल तक था साथ

आज कैसे खोया ।

रीश्ते नाते धागे कच्चे 

कोन अपना कोन पराया ।

धुंड रहा अव भी दिनरात

साथ अपने अपना साया ।

Sanjay R.

शाम शाम

ओठी प्रभुचे नाम

मनात शाम शाम ।

मनमोहना तुज विण

जिवा नको विश्राम ।

तुझ्या भक्तीची आस

घेउ कसा आराम ।

रंगले नामात तुझ्या

चरणी तुझ्या दे विराम ।

कन्हैय्या तु राधेचा

मी मीरा तु शाम शाम ।

Sanjay R.

” राम रहिम आसाराम “

नावात त्यांच्या राम

भोंदु बाबास प्रणाम ।

राम पाल कुणी तर

राम रहिम आसाराम ।

भोळी भाबडी जनता

नकळे तयासी हराम ।

बुद्धी शुद्धी हरपली

बळी घेतो नराधम ।

नाही सोडले देवा तुज

आडोशाला तुझे नाम ।

चाले लबाडी लफंग्यांची

करी चारीत्र्य निलाम ।

भोळा भक्त देवा तुझा

झाला राक्षसांचा गुलाम ।

Sanjay R.

” ध्यास “

लागला ध्यास

अंतरात विश्वास

एक एक श्वास

मनी आभास

चालला प्रवास

कधी फास

कधी सुहास

आनंद निवास

जिवन खास

Sanjay R.

“वेध “

नजरेने तुझ्या ही

काय जादु केली ।

सर्वस्व विसरलो

तहान भुक नेली ।

सदैव तुझेच वेध

झोप माझी उडाली ।

स्वप्नातही तुच असे

जिव होतो वर खाली ।

हसतो मी पण बघुन

हास्य तुझ्या गाली ।

शोधतो भिर भिर मी

आहेस तुच खयाली ।

Sanjay R.