” पेटते चुल “

संसार फाटका
काखेत मुल ।
घालुन फुंकर
पेटते चुल ।
डोळ्यात आसवं
विचारांना हुल ।
दिवस रात्र
भुकेला भुल ।
स्वप्नात बघते
नवी एक चाहुल ।
गुलाब फुलवतो
काट्यात फुल ।
Sanjay R.

” हवा मला नवाब “

लहानगींनं केला साज
म्हणते कशी मी
दिसते कशी आज .
साडीत ती
दिसते लाजवाब .
ऐट तिची बघा
दिसतो खास रुबाब .
म्हणते कशी आता
हवा मला नवाब .
लहान लहान मुलं ना
नाही त्यांचा जवाब .
Sanjay R.

” लेक लाडी “

लेक निघाली  माहेरा
चेहरा झाला हसरा.
मन झाले वादळ वारा
डोळ्यात मायेचा झरा.

आई बापाची लेक लाडी
आठवांनी झाली वेडी.
भाऊ बहीन पाहती वाट
ठेविली घेउन तिज साडी.

Sanjay R.

दिवाली

चलो आज कुछ
गीत गुनगुनाते है
दिवाली के पटाखोकी
आवाज सुनाते है .
खुशी का यह त्योहार बडा
कुछ मिठाइ खिलाते है .
झगमग झगमग रंग रंगोली
आकाशसे हम तारे लाते है .
नइ उमंगे नइ आशा
आवो एक दिप जलाते है .
मिलकर हम सब
खुशीया मनाते है .
Sanjay R.

” दी दिवाळी “

दी दिवाळी
कसली नव्हाळी .
पोटाला हवी
भाजी अन् पोळी .
मुल आजारी
नाही त्याला गोळी .
लुटताहेत सारे
लफंग्यांची टोळी .
बघुन झगमगाट
मन मनातच जळी .
फुलायच्या अगोदर
असते ना कळी .
चिखल सारा
सागराच्या तळी .
Sanjay R.

” गंगा तु यमुना तु “

सजनी गं चल ना जरा
गावु गोड गुलाबी गाणी .
गुंतला जीव तुझ्यात
होशील का माझी राणी .

अप्सरा तुच माझी
रंभा मेनका काय कोणी .
कानात गुंजते अजुनी
मधुर तुझी ग वाणी .

रंग रुपाचा काय महीमा
भासे त्रैलोक्क्याची जनणी .
गंगा तु यमुना तु
मन तुझे गं निर्मळ पाणी .
Sanjay R.

” वेगाला नाही मर्यादा “

जिवनाची काय किम्मत काही
वेगाला कुठलीच मर्यादा नाही .
क्षणात होइ उध्वस्त संसार
भोग भोगतो सारा परीवार .
पुढेच बसला काळ बघा तो
जिवनात करतो काळा अंधार .
ठेउन भान थोडे आप्तेष्टांचे
व्हा मित्रांनो गाडीवर स्वार .
तुम्हीच तुमचा व्हा आधार
फुलेल जिवन येयील बहार .
Sanjay R.

” जिवन प्रवास “

दिवस तसा आजचा
किती खास आहे .
तुझ्या आणी माझ्या
मिलनाचा हा प्रवास आहे .

आठवते ती पहिली भेट
अजुनही तिच आस आहे .
नसतेस ना तु जेव्हा
मनाला तोच ध्यास आहे .

गालात तुझे हसणे
आणी हलकेच रागावणे
तोच तर सहवास आहे .
कसा विसरेल ते क्षण
त्यातच माझा श्वास आहे .

जपलीत मी ती सारी फुलं
त्याच्यासाठी तु आकाश आहे.
फुलं मुलं काळजी किती
घराला तुझाच सहवास आहे .

तु मी आणी आपलं जग
सार्यांचाच तु विश्वास आहे .
रस्ता अजुन सरला नाही
अनंताचा हाच प्रवास आहे .
Sanjay R.

” चारोळ्या “

(चारोळी १)

जग हे असच आहे
कोण कुणाचं आहे.

नात्यात किती दुरावा आहे
प्रेम परक्याचे पुरावा आहे .
Sanjay R.

(चारोळी २)

झाडु पोछा
नाही कुठल्या कामाचा

मन करा स्वच्छ
होइल देश अभिमानाचा
Sanjay R.

“लकीर “

फेबु विचारतो
काय तुझ्या डोक्यात .
काय सांगु त्याला
खुप साठलय खोक्यात .

शब्दांचे तिर
आणी मन भिर भिर .
ह्रुदयावर रेखलेली
न पुसणारी लकीर .

डोळ्यात आसवांची
गर्दी अधिर .
दाटलाय हुंदका तरी
गळा बेफिकीर ….
Sanjay R.

” रुख रुख “

नांदतात इथे
सुख आणी दुख |
आगळे वेगळे
दोघांचेही मुख |
प्रसन्न हसरा
एकाचा लुक l
बघुन दुसर्यास
वाटे रुखरुख l
Sanjay R.