” का कुणास ठाऊक “

का कुणास ठाऊक
माझे मलाच कळेना
बंध माझ्या मनाचे
मनाशीच जुळेना

कधी आकाशात नजर
वाजे अंतरात गजर
जीव होई अधर
वाटे नाही कुणालाच कदर

कधी मारायच्या खेपा
वाढवायच्या जागीच धापा
वाटे भीती मग
मनच मनावर टाकील का छापा

सहजच मग मनात
चमचमले एक किरण
जोश उत्साह आनंदात
झाले दुःखाचे हरण
Sanjay R.

आले गौरी गणपती


आले आले घरा गौरी गणपती
कामं करायची थांबली गती ।
मदतीला नाही कोणी कामं हाती
रोज सारखेच रुसले माझे पती ।
पुजा प्रसाद करायच्या वाती
बोलवुन सार्यांना जपायची नाती ।
Sanjay R.

” अश्रु संपायचे आहेत “


आलो असा मी जन्माला
जिवन हे माझेच आहे ।
राबतो मी रोज मरतो
कष्ट उपसत जगायचे आहे ।
जग मोठे अलौकीक हे
रंग सारेच बघायचे आहे ।
माणुस माणसाचा काळ इथे
लाकडं चितेची रचायची आहेत ।
स्वार्थी कुणी परमार्थी इथे
अर्थी रोजच उचलायच्या आहेत ।
मरत मरत जगायचे
अश्रु अजुन संपायचे आहेत ।
Sanjay R.

” मनातल्या फुला “

माझ्या मनातल्या फुला
सांग मी किती वर्णु तुला ।
वाहतो ओसंडुन आनंद
घेते मन उत्साहाचा झुला ।
श्वास मावेना ह्रुदयात
झोत हवेचा आसमंतात खुला ।
खेळते मन कधी आकाशी
खेळु धरेशी लपाछपी चला ।
Sanjay R.

” काळा अंधार “

दिवसाच्या उजेडात कसा
झाला काळा कुट्ट अंधार ।
तुटली सारी स्वप्न आता
सरला डोळ्यातला पाझार ।
झाले जड जगणे आता
कसा झेलु खांद्यावरी भार ।
सावली ही गेली सोडुन
तुटली संगे बांधलेली तार ।
गेला सुटुन कीनारा आता
वाटे कठीन हा जिवन संसार ।
Sanjay R.

” अनोखी सृष्टी “


केली देवानं पहा
कशाची ही वृष्टी ।
अनोख्या रंगांची
बनवली सृष्टी ।

पाने फुले पशु पक्षांच्या
चाले गुज गोष्टी ।
माणुस मात्र दिसतो
दुखीः आणी कष्टी ।
Sanjay R.

जब याद तुम्हारी आती है
तुम याद बहोत आते हो ।
दिलेमे यादे बहेत होती है
पर याद हमे तुमही आते हो ।
Sanjay R.

” हरवुन गेलो “

लांब काळ्या केसातला मोगरा
घेउन गंध मी धुंद झालो ।

पाहुन तुझ्या डोळ्यात मी
डोळ्यात हरवुन गेलो ।

गोड लाजरे बघुन हास्य
सर्वस्व मी भुलुन गेलो ।

हलकेच तुज स्पर्श होता
बघ कसा शहारुन गेलो ।

अंगावर फिरले मोरपीस जणु
मनोमनी बहरुन गेलो ।

तुजवीण मज सुचेना काही
तुझ्यातच मी डुबुन गेलो ।

सांग काय वर्णु रुप तुझे
तुझाच मी होउन गेलो ।
Sanjay R.

” रंगले गोकुळ “

होउ दे एक रंगांची कवीता
उधळु दे मनात सुरेख सवीता ।
प्रत्येक रंगाची अलग सरीता
मिळुन होते सुरेख सुचीता ।
रंगात रंगले गोकुळ आता
हरी राधेशी रंग खेळता ।
Sanjay R.

दुर आकाशात
चमकले तारे ।
घेतले उचलुन
मुठभर वारे ।
रुसुन बसले
दोन सितारे ।
चंद्र सुर्याचे
रंगच न्यारे ।
सोबत त्यांच्या
नभोमंडळ सारे ।
अमावसेच्या रात्री
चालती इशारे ।
असले जरी
लाख पहारे ।
Sanjay R.

” फुलाचे देणे “


मनाचे मनाला
समजुन घेणे ।
तुझ्या माझ्या प्रीतीला
फुलांचे देणे ।
Sanjay R.

एक लमहा
ख्वाबो मे सही ।
कुछ वादे
यादोमे सही ।
कुछ बाते
खयालो मे सही ।
और मुलाकाते
दिलमेही सही ।
Sanjay R.

एक अनामीक तुझी ओढ
हवी मनाला मनाची जोड ।
शोधत असतो तुजला मी
लागली डोळ्यांनाही खोड ।
तुझ्या असण्याचाच विचार
अन्न पाणी लागत नाही गोड ।
Sanjay R.

” भासे अप्सरा “

घेउन पुढे काळ्या
केसांच्या बटा ।
ओठी खुलल्या
गुल्लाबी छटा ।

गालात झळकते
हास्याची घटा ।
नेत्रात विसावतो
आनंद मोठा ।

डोकावतो तुझ्यात
मी सारखा असा ।
लावलेस वेड मज
रोकले बघ श्वासा ।

काय वर्णु सांग तुज
भासे मज अप्सरा ।
लागली ओढ मना
शोधतो जरा जरा ।
Sanjay R.

” गुलाबी छटा “


घट्ट या मैत्रीच्या
आपल्या गाठी ।
एक फुल गुलाबाचे
तुझ्याचसाठी ।।

गुलाब मोगरा
जास्वंद चाफा ।
तुझ्यासाठी एक
गोड गोड पापा ।।

गोड हास्य तुझ्या
झळकले गाली ।
गुलाबी छटांची
ओठावर लाली ।।
Sanjay R.

” ढग काळा “

बघता बघता
भरले आभाळ
लक्षणं पावसाची
दिसतात पुन्हा ।

येताच वारा
गेले उडुन सारे
नक्षत्राचा खेळ
आहेच हा जुना ।

कधी गरजतो
कधी बरसतो
वाटेकरी आसवांचा
काय त्याचा गुन्हा ।

शुभ्र आकाशी
ढग निळा काळा
भासे एकाकी
कसा सुना सुना ।
Sanjay R.

” विचारांच काहुर “


विचारांचं काहुर
मनात जेव्हा उठतं ।
बंद होतात दारं
तनही अशांत होतं ।
विचारांच चक्र
जोरात मग धावतं ।
मिटताच डोळे घट्ट
क्षणात सारं विसावतं ।
घेता शांत चित्तानं
हळुच छान सुखावतं ।
कपरान कोपरा मनाचा
प्रफुल्लीत झाल्याचं जाणवतं ।
ध्यानाची महीमाच अशी
जिवनात आनंद डोकावतो ।
Sanjay R.

” रोजच उपवास “


मनी एक ध्यास
सोबत विश्वास ।
एक एक श्वास
जिवनाचा प्रवास ।

खळगी पोटाची
रोजच उपवास ।
भुकेचे कीती मोल
डोळ्यात आस ।

का कुणास
पैसाच खास ।
नको नाती गोती
लोभ मानवास ।

ना उरली माणुसकी
लागे ओठचा घास ।
तहान तया रक्ताची
झाले सारे राक्षस ।
Sanjay R.

” मन फुटकी घागर , लागे भराया सागर “


मन अधर अधर
पाण्याची फुटकी घागर ।
भरा कीतीही तयासी
मागे अख्खाच सागर ।
देता थोडके सादर
चाले सदा ची घरघर ।
दुखाःचा नाही तोटा
डोळी आसवांचा पुर ।
सुख क्षणाचा सोबती
घेतो जगुन मधुर ।
Sanjay R.

” मस्तीत जगावं “


मनाचं काय
कसं कुणी सांगावं ।
क्षण सुखाचे
आनंदात छान रहावं ।
गीत सुमधुर
ओठात गुणगुणावं ।
हास्याची छटा
प्रसन्न मुख भासावं ।
व्यक्त होतांना
खळखळुन हसावं ।
क्षण जिवनाचा
मस्तीत जगावं ।
Sanjay R.

” श्रावण सरी “

आला आला
पाउस आला ।

क्षणात कीती
भिजउन गेला ।

सुर्यही पावसात
चिंब न्हाला ।

झाडांना मग
हुरुप आला ।

हिरवा शालु
ओला झाला ।
गुलाब मोगरा
सुगंध फुलला ।

चीउ काउचा
आवाज खुलला ।

श्रावण चहुओर
मस्तीत उधळला ।
Sanjay R.​

” विरह “

सोबत तुझ्या असतांना
येते भरती आनंदाची ।

घेतो भरारी दुर गगनी
उघडुन दारं ह्रुदयाची ।

नसतेस ना तु जेव्हा
होते घालमेल मनाची ।

वेळ कसा तो जातच नाही
मोजमाप करतो क्षणांची ।

डोळ्यांपुढे तुच असतेस
नसतेच तमा कशाची ।
Sanjay R.

” मैत्री चा ध्यास “


मित्राला बघा माझ्या
मैत्री चा कसा ध्यास ।
ह्रुदयात जागा त्याची
आहे तो माझा खास ।
क्षणो क्षणी सुख दुखात
दोस्ती चा आभास ।
मित्रां संवे आनंदी कीती
जिवनाचा हा प्रवास ।
मित्रा शिवाय जिवन
जसा विना हवेचा श्वास ।
Sanjay R.